Kominek bez wątpienia potrafi uczynić wnętrze bardziej przytulnym. Poza oddawanym ciepłem może również pełnić funkcję ważnego elementu aranżacji. Sam wkład kominkowy to jednak tylko część całej realizacji – o jej wyglądzie w dużej mierze decyduje odpowiednio wykończona obudowa. Dostępnych rozwiązań jest wiele, dlatego podpowiadamy, czym różnią się poszczególne materiały i który z nich najlepiej odpowiada konkretnym potrzebom.
Spis treści
9 materiałów do wykończenia obudowy kominka
Materiał wykończeniowy nadaje kominkowi określony charakter – jego kolor, faktura, format i sposób łączenia wpływają na odbiór całego wnętrza. Wbrew pozorom wygląd nie jest jednak jedynym kryterium wyboru. Ważne są również:
- Trwałość obudowy – poszczególne rozwiązania różnią się odpornością na zarysowania, uderzenia i zabrudzenia.
- Łatwość czyszczenia – gładkie powierzchnie są prostsze w pielęgnacji, a porowate i mocno strukturalne łatwiej zatrzymują kurz oraz sadzę.
- Koszt realizacji – zależy od ceny materiału i trudności jego montażu.
Wybrane wykończenie to tylko zewnętrzna część obudowy kominka. Całość musi uwzględniać między innymi konkretny wkład, konstrukcję zabudowy, wymagany przepływ powietrza oraz dostęp do elementów instalacji. Dlatego kominek najlepiej zaplanować z doświadczonym wykonawcą jeszcze przed rozpoczęciem prac. W SAKAM pomagamy mieszkańcom pomorza w doborze urządzenia i aranżacji, a następnie zajmujemy się kompleksowym montażem oraz wykonaniem zabudowy. Zapraszamy do kontaktu, aby omówić możliwości dopasowane do Państwa domu.
Kamień naturalny
Kamień naturalny jest jednym z najtrwalszych materiałów. Na obudowę kominka zastosować można kilka jego rodzajów, z których każdy różni się strukturą i wyglądam. Co równie ważne, każda płyta, nawet tego samego gatunku, ma inny układ żył i przebarwień, dlatego wykonana z niego obudowa jest niepowtarzalna. Kolejną zaletą kamienia jest fakt, że w obudowach akumulacyjnych masywne elementy kamienne mogą uczestniczyć w magazynowaniu i stopniowym oddawaniu ciepła.
Decydując się na ten materiał, trzeba jednak uwzględnić jego duży ciężar, a przez to trudniejszy montaż. Warto też dodać, że kamień to z pewnością jedno z droższych rozwiązań dostępnych na rynku.
| Rodzaj | Charakterystyka |
| Granit | Ma ziarnistą strukturę i niejednolity rysunek. Występuje między innymi w odcieniach szarości, czerni, beżu, czerwieni i zieleni. Jest twardy, odporny na zarysowania i łatwy do czyszczenia. |
| Marmur | Wyróżnia się gładką powierzchnią i charakterystycznym użyleniem. Najczęściej występuje w odcieniach bieli, beżu, szarości, czerni i zieleni. Może się rysować, matowieć i plamić, dlatego wymaga ostrożnej pielęgnacji. |
| Trawertyn | Ma ciepłą, najczęściej kremową lub beżową kolorystykę oraz widoczne pory i zagłębienia. Jego powierzchnia może zatrzymywać zabrudzenia, dlatego zwykle wymaga impregnacji. |
| Piaskowiec | Ma matową, ziarnistą powierzchnię i naturalne przejścia kolorystyczne. Najczęściej występuje w odcieniach piasku, beżu, szarości i czerwieni. Jest porowaty, przez co łatwiej chłonie zabrudzenia. |
| Wapień | Ma spokojny rysunek i jasną, zwykle kremową, beżową lub szarą barwę. Może zawierać naturalne przebarwienia i drobne skamieniałości. Jest podatny na plamy, zarysowania i działanie kwaśnych środków. |
| Łupek | Ma warstwową, nierówną powierzchnię i wyraźną fakturę. Najczęściej występuje w odcieniach grafitu, czerni, szarości i rdzawego brązu. Dobrze maskuje drobne zabrudzenia, ale trudniej go dokładnie wyczyścić. |
| Kwarcyt | Ma wyraziste użylenie i widoczne drobinki kwarcu. Może przypominać granit lub mocno użyłkowany marmur. Jest bardzo twardy, trwały i odporny na zarysowania. |
| Onyks | Ma półprzezroczystą strukturę, szerokie pasma i intensywne przejścia kolorystyczne. Może być podświetlany, co uwydatnia jego wzór. Jest delikatny, podatny na zarysowania i wymaga ostrożnego czyszczenia. To też najdroższy ze wszystkich rodzajów kamienia naturalnego. |
Spiek kwarcowy
Spiek kwarcowy to wielkoformatowa płyta wytwarzana z naturalnych surowców mineralnych, które są prasowane i wypalane w wysokiej temperaturze. Występuje zarówno w kolorach jednolitych, jak i wzorach przypominających marmur, granit, beton, metal czy inne materiały. Jego powierzchnia może być gładka, matowa albo delikatnie strukturalna. Duży format pozwala ograniczyć liczbę łączeń, dzięki czemu bryła wygląda jednolicie. W przeciwieństwie do kamienia naturalnego wzór jest też bardziej przewidywalny.
Spiek nie wymaga regularnej impregnacji. Do codziennego czyszczenia wystarczą miękka ściereczka, woda i neutralny detergent. Niska porowatość ogranicza wnikanie sadzy, tłuszczu i innych zabrudzeń w powierzchnię.
Gres
Gres to rodzaj płyty ceramicznej o zwartej i mało nasiąkliwej strukturze. Jest dostępny w wielu kolorach, formatach i wykończeniach – może być gładki, matowy, błyszczący, strukturalny albo imitować kamień, beton, metal czy drewno. Materiał ten występuje również w wielu formatach. Mniejsze płytki tworzą wyraźniejsze podziały, natomiast duże pozwalają ograniczyć liczbę fug i uzyskać bardziej jednolitą bryłę.
Niska nasiąkliwość sprawia, że gres słabo chłonie zabrudzenia i jest łatwy w pielęgnacji. Do codziennego czyszczenia wystarczą miękka ściereczka, woda i łagodny detergent. Najłatwiejsze do utrzymania w czystości są powierzchnie gładkie i duże formaty z niewielką liczbą fug.
Cegła
Cegła to doskonały materiał na obudowę kominka w surowych, rustykalnych i loftowych wnętrzach. Najczęściej występuje w odcieniach czerwieni i brązu, ale dostępne są również warianty beżowe, białe, szare i grafitowe. Standardowo jej widoczne lico ma wymiary około 25 × 6,5 cm. Poszczególne elementy oddzielają zaś wyraźne spoiny, które dodatkowo wpływają na wygląd obudowy. Powierzchnia cegły może być gładka, łupana, piaskowana, ręcznie formowana lub celowo postarzana. Cegła łupana ma nierówne lico i mocniej zaznaczoną strukturę. Jeszcze bardziej nieregularny efekt daje cegła rozbiórkowa – poszczególne elementy różnią się odcieniem, fakturą, krawędziami, a czasem zachowują ślady starej zaprawy i użytkowania.
Pełna cegła może zwiększać masę obudowy i uczestniczyć w akumulacji ciepła, jeżeli stanowi część odpowiednio zaprojektowanego systemu. W nowoczesnych aranżacjach częściej stosuje się jednak cienkie płytki ceglane, które pełnią głównie funkcję dekoracyjną.
Cegła wymaga nieco więcej uwagi podczas czyszczenia. Nierówna powierzchnia i liczne spoiny łatwo zatrzymują kurz oraz sadzę, dlatego najlepiej regularnie usuwać je miękką szczotką lub odkurzaczem. W przypadku bardziej porowatych odmian warto rozważyć impregnację.
Doskonałą alternatywą dla cegły może być klinkier. To materiał ceramiczny o zwartej strukturze i niskiej nasiąkliwości, dzięki czemu jest odporny na zabrudzenia i łatwiejszy w czyszczeniu. Ma zwykle równiejszą powierzchnię, dlatego tworzy bardziej regularną i mniej surową obudowę.
Kafle kominkowe
Kafle kominkowe to ceramiczne elementy wykonywane z mas gliniano-szamotowych. W odróżnieniu od zwykłych płytek powstały z myślą o wykorzystaniu ich właśnie jako obudowa kominka lub pieca. Na rynku można znaleźć sporo ich rodzajów. Dostępne są jako kafle gładkie i reliefowe. Mogą być dodatkowo pokryte szkliwem błyszczącym, matowym lub strukturalnym w niemal dowolnym kolorze.
W kominkach akumulacyjnych kafle mogą stanowić zewnętrzną warstwę, która nagrzewa się i oddaje ciepło przez promieniowanie. Samo zastosowanie kafli na standardowej obudowie nie zapewnia jednak efektu pieca kaflowego.
Szkliwione kafle są łatwe w pielęgnacji – wystarczy sucha lub lekko wilgotna ściereczka i łagodny środek do powierzchni glazurowanych. Więcej uwagi wymagają szkliwa matowe, powierzchnie strukturalne oraz zdobienia, których nie należy czyścić preparatami żrącymi ani ściernymi.
Beton architektoniczny
Beton architektoniczny stosuje się na obudowie kominka przede wszystkim w formie gotowych płyt. Materiał ma surowy wygląd i najczęściej występuje w odcieniach bieli, beżu, szarości, antracytu oraz czerni. Jego powierzchnia może być gładka, porowata, ryflowana lub pokryta naturalnymi wżerami i przebarwieniami.
Beton architektoniczny jest materiałem mineralnym i niepalnym. Gotowe płyty stosowane jako okładzina pełnią jednak przede wszystkim funkcję dekoracyjną. Właściwości akumulacyjne może mieć dopiero masywna, odpowiednio zaprojektowana konstrukcja betonowa.
Beton ma porowatą powierzchnię, dlatego warto zabezpieczyć go odpowiednim impregnatem, który ograniczy wnikanie sadzy i innych zabrudzeń. Kurz można usuwać miękką szczotką lub odkurzaczem, a plamy wilgotną ściereczką i łagodnym detergentem. Należy unikać mocnego szorowania oraz agresywnych środków, które mogą zmienić kolor powierzchni.
Alternatywą dla betonu architektonicznego może być mikrocement. To cienka, zwykle kilkumilimetrowa powłoka na bazie cementu i polimerów, którą nakłada się na przygotowaną obudowę. Tworzy jednolitą powierzchnię bez widocznych łączeń i pozwala płynnie wykończyć narożniki, wnęki oraz nieregularne kształty obudowy. W zależności od sposobu nakładania może mieć powierzchnię gładką, delikatnie przecieraną lub przypominającą surowy beton.
Farba
Malowanie to najbardziej tradycyjny i zazwyczaj najbardziej ekonomiczny sposób wykończenia obudowy kominka. Pozwala uzyskać gładką, jednolitą powierzchnię i łatwo dopasować jej kolor do ścian lub pozostałych elementów wnętrza. W razie zmiany aranżacji obudowę można też stosunkowo łatwo przemalować. Dla bardziej wyrazistego efektu można zastosować tynk dekoracyjny. W zależności od wybranego produktu pozwala on uzyskać powierzchnię drobnoziarnistą, przecieraną, strukturalną albo przypominającą beton.
Wybierając farbę lub tynk, warto zwrócić uwagę na ich odporność na zabrudzenia i możliwość czyszczenia na mokro. Produkty odporne na szorowanie są znacznie łatwiejsze w codziennej pielęgnacji, szczególnie w pobliżu drzwiczek kominka.
Stal
Stal to jedno z najbardziej nowoczesnych, a na polskim rynku nadal stosunkowo rzadko spotykanych wykończeń obudowy kominka. Najczęściej wykorzystuje się ją jako ramę wokół wkładu, dekoracyjne pasy lub wykonane na wymiar panele. Nic nie stoi jednak na przeszkodzie, aby zastosować ją również do wykończenia całych brył kominków. Najpopularniejsze są odcienie czerni, grafitu i szarości. Stal może być surowa, szczotkowana, malowana proszkowo albo wykończona w sposób przypominający naturalną patynę. Dobrze pasuje do minimalistycznych i industrialnych wnętrz. Może również tworzyć doskonały kontrast z drewnem lub kamieniem.
Do pielęgnacji stali wystarczą zazwyczaj miękka ściereczka i woda z łagodnym detergentem. Powierzchnię warto następnie wytrzeć do sucha, ponieważ na gładkiej lub szczotkowanej stali mogą być widoczne odciski palców, smugi i ślady po wodzie.
Szkło
Szkło to kolejne rzadko spotykane, ale bardzo nowoczesne wykończenie obudowy kominka. Najczęściej stosuje się duże, lakierowane od spodu panele, które mogą mieć powierzchnię błyszczącą, matową lub satynową. Ze względu na to, że malowanie odbywa się na zamówienie, ich kolor można dobrać dowolnie. Do wykończenia obudowy należy stosować szkło dobrane do warunków termicznych występujących przy kominku – najczęściej hartowane. Proces hartowania zwiększa jego odporność na uderzenia oraz naprężenia wywołane zmianami temperatury, dzięki czemu materiał jest trwały i bezpieczny.
Gładką powierzchnię szkła łatwo wyczyścić miękką ściereczką i łagodnym detergentem. Na szkle błyszczącym wyraźnie widać jednak odciski palców, smugi i kurz, dlatego wymaga ono częstszego przecierania.
Jaki materiał na obudowę kominka wybrać dla siebie?
Wybór zależy przede wszystkim od oczekiwanego efektu, budżetu i tego, ile czasu można poświęcać na pielęgnację obudowy.
| Cel | Rodzaj obudowy |
| Jednolita, nowoczesna bryła | spiek kwarcowy; duży gres; mikrocement; szkło; |
| Surowy, loftowy charakter | cegła; beton architektoniczny; stal; |
| Łatwe czyszczenie | spiek; gres; szkło; stal; |
| Najniższy koszt realizacji | farba; tynk dekoracyjny; |
| Możliwość łatwej zmiany koloru | farba; |
| Wyrazista faktura i widoczne podziały | cegła; łupek; kafle; płyty betonowe; |
| Minimalna liczba łączeń | spiek wielkoformatowy; mikrocement; szkło; malowana powierzchnia; |
FAQ
Co jest lepsze na kominek – kamień czy spiek?
Kamień będzie lepszym wyborem dla osób, którym zależy na naturalnym i niepowtarzalnym rysunku materiału. Trzeba jednak liczyć się z większym ciężarem, wyższą ceną oraz pielęgnacją zależną od wybranego gatunku – część kamieni może wymagać impregnacji i ostrożnego czyszczenia. Spiek sprawdzi się lepiej, gdy priorytetem jest jednolita, nowoczesna obudowa z małą liczbą łączeń. Ma niewielką nasiąkliwość, jest odporny na plamy i łatwy w codziennej pielęgnacji, a jego wzór jest bardziej przewidywalny niż w przypadku kamienia.
Czy cegła na kominku jest trudna do czyszczenia?
Tak, cegła jest stosunkowo trudna do czyszczenia. Jej porowata powierzchnia i liczne spoiny łatwo zatrzymują kurz oraz sadzę. Pielęgnację znacznie ułatwia impregnacja, która ogranicza wnikanie zabrudzeń. Na co dzień najlepiej usuwać je odkurzaczem lub miękką szczotką.
Czym różni się mikrocement od betonu architektonicznego?
Beton architektoniczny występuje najczęściej jako gotowe płyty lub odlewane elementy. Mikrocement jest cienką masą na bazie cementu i polimerów, którą nakłada się na przygotowane podłoże, uzyskując jednolitą powierzchnię bez spoin.
Czy kafle kominkowe pasują do nowoczesnego wnętrza?
Tak, dostępne są gładkie, duże i proste kafle o matowych lub jednolitych szkliwach, które można wykorzystać na minimalistycznych obudowach. Kafle nie muszą więc kojarzyć się wyłącznie z tradycyjnym piecem.
Jaki materiał na kominek ma najmniej widocznych łączeń?
Najmniej łączeń zapewniają mikrocement, tynk i malowana powierzchnia. Wśród gotowych płyt dobrym wyborem jest spiek wielkoformatowy, który pozwala pokryć dużą część obudowy jednym elementem.
Jaki materiał na obudowę kominka najłatwiej utrzymać w czystości?
Najłatwiejsze w pielęgnacji są gładkie, mało nasiąkliwe powierzchnie, przede wszystkim spiek i gres. Nie wymagają one specjalistycznej konserwacji, a większość zabrudzeń można usunąć wodą i łagodnym detergentem.
Który materiał do wykończenia kominka jest najtańszy?
Zazwyczaj najtańszym rozwiązaniem jest pomalowanie prawidłowo przygotowanej obudowy. Ostateczny koszt zależy jednak od stanu powierzchni, rodzaju farby i zakresu prac przygotowawczych.